سوزن حسرت

نخ انزوا

به لباس تنگ دلم

دگمه دوخته
چهار چشم کور

تنهایی


اعتراف می کنم

بی انصافم


در ژرفای چشمت

چشمه ای سراغ کرده ام

برای شستشو