یادگاری
ما که پابند عشقیم چرا کلاس می زاری
مگه ارزش نداریم که قالمون می زاری
خودت گفتی میاری برام یه یادگاری
یه تیکه از صدای قشنگ اون قناری
که می خونه برامون توی روزای بهاری
چند روزه گذشته از تو خبری نیست
توی دل خسته م از امید اثری نیست
نگو منتظرم باش حرفات دیگه حرف نیست
توی گلدون امیدت هیچ شاخه ای سبز نیست
نخواستیم یادگاری می دونیم سرکاریم
با این حال عجیبت انتظاری نداریم
اینا فقط بهونست که به یاد هم بمونیم
بیا یه شاخ گل توی خجالت هم نمونیم