فصلی از شعر

 

کاش

آخرین صف مدرسه
با کشیدن
تمام نمی شد

تا امروز ریه خس خسو ام را

خرج قرقره کردن
حرف های دبیر ریاضی مان
نمی کردم

کاش می دانستم
پای ورقه ها پدرشدن
عاقبتش همبستری
با بیوه هرز افتاده مسولیت است
که بس خودخوری کرده
هر روز در دنیایش
هرزه تر می شود

و حتی امروز با اینکه متاهلم
در دنیای مجردی او
حبسم

کاش اخرین صف مدرسه
با کشیدن
تمام نمی شد

2

 

همانند قوطی له شده

غلط غلطان دنیا رو فحش می دهم

باد لگد زنان از من حرف می کشد

و جوب ها با دهانی از کثافت  مرا می بلعند

پر می شوم از موی مرده فاحشه های که لب همین جوب مرده اند

و آزارم می دهد نوک سرنگ های که از قتل خسته اند

پشت به ماه چند قطره اشک به سیاهی هم می خندند

و من دوباره آرزو می کنم خودم باشم

3

آخرین تمرین ریاضی را با انشا عوض کردم

تو به جمع کردنم پرداختی و من

از برای تو

نوشتن گریختم!

4

هیچ فصلی را با تو نرقصیده ام!
غیر انکه
چشمانم     جای پاهایت

با محزون ترین اهنگ

در سوگ آرزوهایمان    خفته گریست

5

 

اذان

مضرابی مخملیست

که حل می شود

به روی پوسته افکارم

که هر 24 ساعت

پنج بار پوست می اندازد

سکوت تلخ

 چرا شیمی صیدا در نایه مردم ایران

بیافتید شیمی جانَ! دم نزنید جان عزیزان

امی جاهو جیگاه  رووار اب  بؤبرده

امی خانه جه شیونو فریاده ولی کسی نمرده

 

ناخواست بوبستیم  امان تارک دونیا

اون بمب بترکست امی زاکان ورجا

امی نوبت هسا ای جان عزیزان

وریزیم اگر هنوز ایسیم عاشق ایران  

.........................................................

چرا صدای شما در نمیاد مردم ایران

پیدا کرده اید جان تان را!دم نمی زنید جان عزیزان

خانه و کاشانه ما را اب رودخانه برده

در خانه ما شیون و زاریست ولی کسی نمرده

 

شده ایم نا خواسته تارک دنیا

ترکید ان بمب کنار بچه های ما

نوبت ماست حالا ای جان عزیزان

بلندشیم اگر هنوز هستیم عاشق ایران

 

  

دودلی

کاسه گدایی ام پر از دودلیست

که سوغات دل دل های توست

کاش می شد از عاقبت

عکس رنگی گرفت و  بی مهابا تن به عمل داد

و زیر نور ماه

  حقایق را دوباره متولد کرد  

ننم چرا

ننم چی گوی می دل

چی خایه می دل

ارام نگیره

ان دیلیه اسیره

 

افتابی خوسه

مهتابی خوسه

اون نبه  بخوسه

ان چومانه خیسه

ان آواز بدین

پروازا بدین

ان بالان خیسه

ان رافای حدیثه

 ان کوجی  دیلکا

نازک دیلکا

دنیا واویشته

 خوشی جویشته

ان عروسی شبا

خوش خوش شبا

دنیا والیشته

روزگار واویشته

ننم چی گوی می دل

چی خایه می دل

ارام نگیره

ان دیلیه اسیره

دلفکی خوسه

روواری خوسه

اون نتانه بخوسه

ان چومانه خیسه

زندگی و...

همانند قوطی له شده

غلط غلطان دنیا رو فحش می دهم

باد لگد زنان از من حرف می کشد

و جوب ها با دهانی از کثافت  مرا می بلعند

پر می شوم از موی مرده فاحشه های که لب همین جوب مرده اند

و ازارم می دهد نوک سرنگ های که از قتل خسته اند

پشت به ماه چند قطره اشک به سیاهی هم می خندند

و من دوباره ارزو می کنم خودم باشم

فل سوت

فل سوت مانه دنیا

بشور تی ظرفان

که چیچال هنوز

جهنم روار اب!

..............................

سبوس سوخته است دنیا

ظرف هایت را شستشو بده

تا هنوز نیم گرم است

اب رودخانه جهنم!

(فل سوت سبوس مازاد است که در کارخانه ها می سوزانند ضمنا از ان برای شستشویی نیز استفاده می کنند

شیطان

مالاتوشکه بخورده

امی ایمان

هرچقد چیلک بزنی

بیجر نشه!

 

چون ان لافند

 شیطان  کشه تومانه

هیچکی دوس ناره

دورسفه!

.........................................

گره ملوانی خورده

ایمان ما

هر چقدر سعنی کنی قورتش بدی

پایین نمی ره!

 

 

چون ریسمانش

کش شلوار شیطان است

هیچکس دوست ندارد

پاره شود!

کولوشکن

چومه کولوشکن ره مقدسه

حتی پوچ مرغانه !

هسا

امره چوم دوسته سرپا بدارید

نخوسیم پول رو مگر

خورا خورا زاک بکنه!

..........................................................

چومه:تخم مرغی که مرغ با ان متوجه می شود که کجا باید تخم بگذارد

چومه برای مرغ تخم گذار مقدس است

حتی اگر تخم مرغ پوچ باشد!

همین الان

ما را چشم بسته سرپا نگه بدارند

روی پولی نمی خوابیم مگر

خود به خود بچه بکند!

واویشتن

ان همه کالتا کالتا گب زهن
به چوم امون
از چوم دکفتنه!

مردم جان نان نیه
ان سیفانی تنور درون
واویشتن حق نیه!

اخرسری خورشید
مرد رند بازی مره
ان نان سوجانه
تو مانی تی واویشته ذات!

ایتا پلی تاس اب مره هم
نشا ترا شوستن!
...............................................
درشت درشت حرف زدن
به چشم امدن
از چشم افتادن است!
جان مردم نان نیست
در میان این تنور دیوانه
سرخ شدن شدن حق نیست!
در اخر خورشید
با نیرنگ بازی
می سوزاند این نان را
تو می مانی و ذات سوخته ات!

با بزرگ ترین کاسه اب غسال خانه هم
نمی توان ترا شست!

قلبم

قلبم

عاشق خنجر توست

چشم بسته هم

خوب

تو را می بیند!

اذان

اذان

مضرابی مخملیست

که حل می شود

به روی پوسته افکاری

که هر 24 ساعت

5 بار پوست می اندازد

...................................

2

سایه برفیت
شبیه کاجی تو پر است
که از یخ زدن چمن های پشت سرش
لذت می برد
دوست ندارم
چمنی
... حرفی
رفتاری
منجمد برای روزهای گرما زده ات باشم

یادگاری

نخواستیم یادگاری چرا منت می زاری

ما که پابند عشقیم چرا کلاس می زاری

مگه ارزش نداریم که قالمون می زاری

خودت گفتی میاری برام یه یادگاری

یه تیکه از صدای قشنگ اون قناری

که می خونه برامون توی روزای بهاری

چند روزه گذشته از تو خبری نیست

توی دل  خسته م از امید اثری نیست

نگو منتظرم باش حرفات دیگه حرف نیست

توی گلدون امیدت هیچ شاخه ای سبز نیست

نخواستیم یادگاری می دونیم سرکاریم

با این حال عجیبت انتظاری نداریم

اینا فقط بهونست که به یاد هم بمونیم

بیا یه شاخ گل توی خجالت هم نمونیم

تی واسی

 

تی عسلی چومان می ماه شبانه

ان شبو روزان می خوش خوشانه

تی عشق مره به خانه کشانه

ان دیوانه دل ارامی خوسانه

 

 اون سالان نبی مره خزان بو

می دور ور پر از بدان بو

وخت وجین ناکسان بو

خوب فراسایی بخترین زمان بو

 

 

تنها تی واسی عاشق تریینم

تی ناز واسی عشق واسی عاشق ترینم

هر چه مره خوب فاندرم تی لایق ندینم

از می بخت و اقبال بو به چوم بهشتا بدینم

 

مره باور نبوستی تی مره خوشبخت ببم من

انهمه سختی مره که تمامی ناره عاشق ببم من

اما خدا خواستی ترس به دل راه ندم من

هر روز بیشتر از دیروز عاشق ببم من

 

 

 

 

معما

عادت های خوبت را پشت سایه برفیت قایم می کنی؟

که رک گفتگویی بین ما در بگیرد؟

اخمهایت درتوان جدیت حل می شود

 برای نشاندن اشک در چشمان ی که عادت ندارد به عقب بنگرد؟

گاهی متعجب

 به نقشه خانه مان می نگرم

 سوال اینجاست

 چرا انباری خانه ما در ندارد؟

و پذیرایی ما پنجره ای رو به بیرون

خودخوری در سینه بتن های سخت این چهار دیواری

چه می کند؟

پلک به پلک از تو می رسد بهمنی خواب آور

زیر اواری از نامهربانی هایم!

چگونه آغاز شد؟

 

گیلکی

گیلکی گب زنم چون عاشق گیلکی گب زدنم

گیلکی می جان و دل نتانم انجا دل بکنم

گیلکی می واسی بیشتر از یک زبانه

می تاریخه می قدمته می جانه

گیلک دشنمان زیاده کی که ندانه

اگر گیلک نبو روسان ونهشتید ایرانی بمانه

هزار پانصد سال قدمته کی که ندانه

میرزا غیرت ایران واسی جاوادنه

قمارخاندار

 

فله فله تیسی زیادا بوستن دره

قاب باز دیل ابا بوستن دره

هم پول جا گیفتن دره هم پول جان

در ان زمانه که حاکم خو سر خوردن دره

 

نه گرمای قمار خانه ماندگاره

نه تیتال قمار خاندار محاله

نه ترکی گو زنه نه چینی و روسی

خورو وگردانه ان خدای چاپلوسی

 

تغ و توغ صدای جنگ بر پاست

قمار خاندار کارو بار هنور برجاست

زرخ فوتیل مردم جان گیفتن دره

یه نفر مردم جان رو قمارکودن دره

 

 

ترباغ  هم ایتا روز فقط هیزم کارا کونه

تربه پروپر هم ببه ویشتایی جا  نتانه  فراربکونه

چرا من نتانم قمار بکونم وختی می دست و بال خالیه

قمار خانه دار از منو می امثال جا فراریه

 

 گازاگو بیگیفته نیت هم کس ره روشنه

تنها را جویشتن ان مره هم کلام نبوستنه

امان از ان سیاست که قایده پاره جا نجس تره

ادم کشی و ادم فروشی از اب خوردن جا اسان تره

 

امان امام حسین عشق مره زنده ایم

امام حسن مصلحت اندیشی مره توشکه بخوردیم

سالیان سال امان حرف زور مره کنار نموایم

جنگ موقع امی تفنگ از عشق پر گلوله بوکودیم

 

وختی امی دیل پر خیابانان پر از حرف حق بوکودیم

شاه از اسمان لج به زمین  جیر منتقل بوکودیم

امی دس جا کارها بر ایه که خیلی ها فراموش بوکده اید

که ان مملکت جز عدالت مره هرگز نتانید اداره بوکنید

 

عاقبت نداره شالکی مانستن اویزان بوستن

قمار خاندار زانو رو  ارام خوفتن

ترسم هرگز بیداری رنگ ندیدنیم

خفتن ره عادت بوکونیم غیرت رنگ ندیدنیم

 

 

وختی دو دستی مملکت تقدیم بوکودیم

از لج هم امی ایران نابود بوکودیم

امره یاده ایه  همه دانه ایرانیم

افسوس قمارخاندار خنده جا دیوانیم

---

مشت مشت شیتیل ها زیاد میشه

دل قمارخوندار اب میشه

هم پول جا می گیره هم پول جون

توی این زمونه که حاکم ازخود بیخود میشه

 

نه گرمای قمارخونه موندگاره

نه مهربونی قمارخاندار محاله

نه ترکی حرف می زنه نه چینی نه  روسی

رنگ عوض می کنه این خدای چاپلوسی

 

سر و صدای جنگ بر پاست

کارو بار قمارخوندار هنوز برجاست

جون مردم رو طاعون وحشی داره می گیره

یه نفر سرجون مردم قمار داره می کنه

 

باغ جون هم یه روز فقط کار هیزم رو می کنه

توبره  پر پر هم باشه محال از گشنگی فرار کنه

چرا من نمی تونم قمار کنم وقتی دستو بالم خالیه

قمار خونه دار از منو امثال من فراریه

 

نیت سگ صفت برای همه روشنه

تنها راه فرار ازش باهاش همکلام نشدنه

امون از سیاست که از دستمال قایدگی هم کثیف تره

 ادم کشی و ادم فروشی از اب خوردن هم اسون تره

 

با  عشق امام حسین ما زنده ایم

با مصلحت اندیشی امام حسن گره خورده ایم

سالهاست با حرف زور کنار نیومده ایم

موقع جنگ تفنگ هایمان را پر از گلوله کردیم

 

دلمون وقتی پر حرف شده خیابون پر از حرف حق کردیم

از اوج اسمون شاه رو به زیر اوریم

از دست ما کارها بر می اید که خیلی ها فراموش کردن

که فقط با عدالت میشه این مملکت اداره بکنن

 

عاقبت نداره مثل دستمال سفره اویزون شدن

رو پای قمارخونه دار اروم خوابیدن

می ترسم هرگز رنگ بیداری رو نبینیم

عادت کنیم به خوابیدن و رنگ غیرت رو نبینیم

 

 وقتی  مملکت رو دو دستی تقدیم کردیم

از لج هم ایرون نابود کردیم

یادمون میاد هممون ایرونی هستیم

افسوس از خندهای قمارخونه دار دیونه هستیم

 

افسرده نباش

شبها وقتی در آغوشمی ,عاشق تری تو 

فقط پروانه وار دورورم پر می زنی تو

وقتی حرفهای دلو رو می کنی تو

سرحال تری تو شاداب تری تو

روزها وقتی, تنهاییو من پیش تو نیستم

یادت میره من هر لحظه ی یادتو هستم

با خود می گم که پا قدمم براش نساخته

شالی زکنف روزگار براش نبافته

تلخی ایوم به گریه تورو عادتت داده

جز غصه و غم سوغاتی بهت نداده

گنگی زمونه شیره جونتو کشیده

عاشقتم از دردتو کم درد نکشیده

واسی خاطر من تنها نگو نیستی دروغه عزیزم

این دروغ سرد می کنه احساستو نمی خام ببینم

واسی عاشقیمون دوم بیار ,واست  بمیرم

این افسرده حالتو دیگه نمی خام ببینم

---

سلام

دارم سعی می کنم  به ترانه نویسی عادت کنم برای شروع سعی کردم ترانه های گیلکمو تبدیل به ترانه فارسی کنم با اندکی تغییر خواهش می کنم برای کمک دریغ نفرمایید.

تی فدا

تنهایی

شبان وختی ترا کیشا گیرم عاشق تری تو

فقط پروانه وار می دوروور گشتن دری تو

وختی گب گب زنیم سرحالتری تو

وختی گب دیلا می مره زهن دری تو

 

 روزان وختی تی احساس دینم درج درجه

فوگورده اسمان می سر رو انگاری پوچه

گویم می مرا می پا قدم ترا نساخته

شالی زکنف روزگار  ترا نبافته

 

تلخی ایام  ترا گریه باورده

جز غرصه و غم سوغاتی ترا ناوارده

قاقی زمان ترا به زانو در باورده

ان مشکل رو تی عاشقم کم باورده

 

می واسی نگو تنها نیهی نخام بدینم

آ دروغ سردا کونه تی احساسا نخام بدینم

امی عشق واسی دوام باورا ترا بمیرم

می واسی نگو تنها نیهی نخام بدینم

من او را نمی خواهم

کوله پشتی نوزاد مان را

 از سنگ پا پر کن

 نق نق زدنهایش نیامده

پر کرده

دفتر چهل برگ خوبی هایت را....

کنج قونداقش    سرسری بنویس   دوستت داریم

با امضای تک نفره!

 

من او را نمی خواهم

  فوت تولدش   بادیست

می ترسم ما را از یادم هم ببرد.

---

پرستو ارستو

عجب شعری ......
گمان دارم مبارزه میان پدر وفرزند برای جلب توجه بیشتر مادر آغاز شده......که بی تردید به پیروزی نوزاد شیرین شما خواهد انجامید او دل هردو ی شما یعنی پدر ومادر را چنان خواهد برد که امضا ی عشق را دونفره بر کنج قنداق حک کنید ...

سوژه ی تازه وجالبی ست محسن عزیز با ایهامی خوب

با درود و شادباش وسپاس از فراخوان ....

سیا بازی

 هیاهوی مچاله شده  بازار

سیا بازی تازه دم بریده ها

فریادهای

آتش زدم!!!

پیرمردهای گاری به پشت بسته

طفل معصوم های فروختنی

پولهای سرخ و سوراخ

زبانهای دروغ به تن کرده

سرمای خریدنی

گرمای دست نیافتنی

سمفونی قدم های هاج و واج

.

.

.

چند وجب بالاتر...... 

دهانی نفتی

اسکانس 

  دود

 در سرما کش زمستان

گرما پس می زند .....

---

پرستو ارسطو

صدای سمفونی قدم های هاج و واج ات  خیلی تلخ است

علی فتحی مقدم

خوشحالم گام های روبه جلویی در کارهایت می بینم اما باید همچنان پر تلاش تر از این گام ها حرکت کنی.دغدغه های انسانی که تفکر سیاسی اجتماعی این شعر مطرح می کند برایم ارزشمند است اما این دغدغه ها باید با پرداخت قوی تری به خدمت شعر درایند. این که شاعری هستی که بی تفاوت از مسائل روز جامعه نیستی ستودنیست ...چند وجب بالاتر از دهانی نفتی..

 کورش همه خانی

غم افزا بود شعر ات ، اسماعیل عزیز و بسیار پر محتوا .با امید شادی مردم ایران و شعر ها ی درخشان ات

علی غلامی

زبانهای دروغ به تن کرده.....

هیاهویی زیبا وتلخ آفریده ای که می توان از این بازار مکاره سرما وسیاهی را دریافت

وآرزوی گرما داشت

مسعود ضرغامیان

مفهوم خوبی را که مد نظر داشته ای خوب درقالب شعر بیان نکرده ای .
چه گفتن ما یکیست و این چگونه گفتن است که شاعر را از غیرمتمایز می کند .

مسافر

تخیل و احساس ات ستودنی ست و تعهد اجتماعی ات ،که هر هنرمند مردمی می بایست پایبند به آن باشد و زبان مردم اش.
اما اینکه این خواسته را چگونه به فعل درآوردن اش مهم است وشما تا حدودی موفق به این کار شده ای ،وخوشبختانه جوان هستی و با مطالعه استخوان خورد کرده های
این وادی می توان به فردای ات امید بست،که خواستن توانستن است

سمفونی قدم های هاج و واج
و
چند وجب بالاتر......
دهانی نفتی

این قسمت از سروده ات غافل گیرم کرد.

امیرسنجوری

نشانه هاتی جدی تر و عمیق تر فکر کردن در شعرهایت دارند کم کم دیده می شوند.

دغدغه مند بودن دارد بیشتر به سراغت می آید

موازی با همین ها , داری تلاش ات را برای ارتقاء زبان و لحن بیشتر می کنی

علیرضا فروغی

شعر زیبایی بود اما نا لطیف
به اعتقاد من شاعر قصد ادای منظوری خاص
در قالب کلماتی تلخ را داشت

که به کام خیلی از سیاستمداران نا عزیز شیرین می آمد

بی تا عرب زاده

هندوانه به شرط چاقو...
ترکیباتی که مدام پشت سر هم صف کشیدند و یه کم مزه تلخ اش ماندگار شد

زوج

کرنش  خویی, تقویم را

به زباله های بی بازیافت الصاق کرده

و البته این زوج همیشه خوشبختند!

2

به باریکی عرض شانه هایت

قسم

سنگینی  عاشقیت را

سنگ به سنگ به هرم

تار به تار به حریم

نقش به نقش به گیلیم دل

سبک خواهم کرد

3

کفش های آویزان شده درخت

به نو بودن صدای کودکی حسادت می کند

که  تنهاچند متری را در نوردیده!

4

بشکفته شرط خاش ره

گریه کودن حرامه

خوس خوس عادت مره

خفه بوستن حرامه

اشان دس رو برار

مشق نویشتن حرامه

خودای سرکونا دوس داشتن

امره سخت و حرامه

امان امی  راه بشیم

شل بوستن حرامه

همه دنه تقلبید

قالب بوستن حرامه

امی چوم  بیداره

خفتن امره حرامه 

بشکفته شرط خاش رو

شرط دوستن حرامه

کمج به سر حاکمان جه

حرف گوش دهن حرامه

---

        
سایت هشتاد ادبیات رادیکال ایران منتشر کرد

 

شورش علیه بیْ بی ام بود

مجموعه شعر علی فتحی مقدم

لینک دانلود کتاب :

http://www.hashtaad.com

جبران

نلرزان آتشفشانی را

که سردش هم

ابله های پشیمانی را در تنم بارور می کند

هزارن جمله...

با نقطه سقط می شوند

وقتی پوسته مغزم

حجاب رو به دیوانگیست

چشمانت قرینه تنهایست

و من

جای خودم هم زاییدم!

با انگشت های ابله پس داده

روی صفحه  پی دی اف خاطراتت سعی می کنم

تایپ کنم عمدی نبود

اما احمق فرض کردنت زجر آور تر است

من برای جبرانش

باید

بار دگر متولد شوم عزیزم!

تازه گب

سرکونا بوبو تشت تنهایی

فوگوردست 

گوربار

چکره شل بوستو

خاک برسری

آغاز بوبوست

وقتی جغرافیای صورتت را

با گونه هایم علامت گذاری می کنم

این حاشیه امن

مرا سلطانی

 جنگل زده می کند!

چرا برای غیرت, مرزی  باید

وقتی کشورم

 ملکی  به زیبایی

دانه های اشک خدا دارد

 و شیطان

 در دام دریا

به مرگ وعده فردا می دهد..

 

و خدا ان گوشه

نعمت ازدواجمان را

 کادو پیچ می کند

و من تو هیجان زده

 لحظه ها را لاک می گیریم

و با عداد زجر اور تنهای

پوچ و گل بازی می کنیم...

 

 

 

کولوش گب

چوم چال و زرخ چوم

 چاره ایسه,

مردم شال چم

شل مردرند  کرده کارانه

گوین چاره نیه!

 

ان کولوش گب مره

که زیاد زیادی کونه

امی جا جوب فاگیرد

کولوش گب تاوان دهید!

 

ان کولوش مره به

 اشان حرفان پاک کودن

کولوش سرخانه

اشان سر رو خراب کودن!

 

......................................................................

کولوش:ساقه میانی برنج

 

نناز

ان تیان سیفید تان نناز

بی تی معصومیت جا دکفته جه  نناز

اون تیان پرچم گوشنگانه

تی معصومیت پلی دروغ  ظالمانه

بی تی دور ور آدمان جه  نناز

به اشن کشک کاران جه نناز

آخر پسه اوشان رنگ واگردانید

بیج بیج مانستن گاز زیر ترا اشکنید

 ان آجین راه واگردستیم باز نناز

بی تی سیا و سیفید لافند جه نناز

که اقادارم نتانه ده تی حاجت ترا بده

اه نکش, ان زندگی تو هم بشی بازم بده

بی تی میخ خوج کله جه نناز

بی تی میچه میله زاکان جه نناز

ایتا روز اب بوکوده خوج بی باور بوکون

هو زاکان دس و پا زیر له بی باور بوکون

میمان ان دو روزی هاچین ترا نناز

میلمیل تی اخرت هاچین ترا نناز

می می از تی جه فگیرد پلی برار

عادت بوکون به نداشتن جان برار

آه نکش, ان زندگی تو هم بشی بازم بده

تی مانستن ادم بد نهه اما یک به صده!

---

(امیدوارم ان سال جدید جه شاهد پیروز حق بر باطل در همه جا ببیم از بحرین تا سوریه)

تیان:دیگ نسبتا بزرگ -تان :ته- آخر پسه :در خاتمه- بیج بیج :تنقلاتی از برنج و عدس-اجین راه: راه ناهموار و کرم زده-آقادار: درختی که به ان ریسمان می بنند تا حاجت بگیرند-میخ خوج : خوج سفت-میلمیل: راه راه-میچ میله: بی عرضه-می می :پستانک بچه-

به بی حرکتی بالهایت تبسمی از جنس شور و عشق سنجاق می کنم بیا باهم اسمان را خلوت عشقمان کنیم

یارانه گیلکی

تی پا تان فاندر سیا دگفته اجان

تی چوم زیر  چال دگفته اجان

مره  یاد نشه تی شیرین گبان

بگفتی بشکفه آ بیلاورث کمر اجان

 

 زنی باز تو هسا ان ناخوش گبان

 پر پول بوبسته تی حساب وختی اجان

 تانی ان پول مره کاخ بیهنی اجان

چلتا اوردیک زای و شلخت بیهنی اجان

 

 تی تلاش بی ثمرنمامد اخر اجان

ان طرح  ترا نو نوار کود  اخر  اجان

هر چند الان جلاخاسته  اوقهرمان

ولی هنوز دیر نیه اگه جا داره اجان!

 

تی بی عقل کاران اخر جواب بده اجان

منو می مار خوشی رنگ ندهیم  اجان

می خاخور و برار دیل پر از زرخ گبان

کی که ندانه چی بکشیم ان زمات امان

 

نه شب نان داشتیم نه بو اموی از قابدان!

 امی همساده یتا زای داشتی اونم پلی جان

امان ایتا از ایتا خاش تر و برسفته جان

امی ماده از پس غدا ندیده بو بزه بو لاودان

 

امی بیخوده بختم همشیه بو تترج اجان

هرجا شویم گفتید تی پر ایسه از رزمندگان

می دیل جه گفتیم فقط می مار پاتک بزنه اجان

اگه مدال داشتی  الان بوستی سر تیپ خلبان

 

 

بگفتی خاش والسی جواب دهه جوان

ده خاش نمانسته والیسیم که اجان

خاش مغازم فاکشیدی  ان لا معصبان

امره یاد ندهی بزنیم اشن دلخای گبان

 

هنه واسی نا شکری کودنم دارم اجان

می غورصه شعر دورن فخاستن دارم اجان

ان هشتاد تومن بدجور مره هار کوده اجان

پاج اقا پاجه هنه واسی گیفتن دارم اجان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شالیکی

انقدر  ارا اورا  والاخاست

شالیکی

که   اخرپسه

شا لیباس پارچه کم بامو!

 

کلاچی ملاچی رنگو

 گر بگیفته ذات مره

شاخ بوست!

 

هسا بوک بوکده

همه تای گه

شمان بو دهیدی !

 

..............................................................

اینقدر این طرف اون طرف اویزون شد

دستمال سفره

که اخر سر

لباس  شاه پارچه کم آورد!

 

با رنگ سیاه و سفیدو

ذات چرک گرفته

شاخ شد!

 

الان اخم کرده

به همه می گه

شما ها بو می دهید!

 

 

 

یتا شعر سپید گیلکی (بخت حلقه)!

 

آ لس اوضائه

نه تی دس جه خاب جویزه

نه مرگ خاب بازار

 از خاب وریزه

شل بارانم  جوشیتو

تو هنوز نخوفته ای!

 

ان شب

 لچه بی بختئه

اسمان دیل فوگوردسته

کی دانه کونتا ستاره وخته؟!

 

ترا ایوارکی  بخاب بزن

خودا خاش انگشت جه

شاید بکفه

 بخت حلقه!

 

واگردان(ترجمه)

 

 تو این اوضاعی کسل کننده

نه خواب از دستت در میره

نه خواب مرگ بازارش از خواب پا میشه

نم نم بارونم در رفتو

تو هنوز بیداری!

 

این شب

نوک (اوج) بدشناسی

دل اسمون وارونه شده

کی می دونه وقت مرگ کدوم ستاره رسیده؟!

 

یهو خودتو به خواب بزن

از انگشت لاغر خدا

بیفته شاید

حلقه سرنوشت!

 

---