قسمت اول سفر به تبریز
من نانستیم که بازم قصه ایسه غم انگیز
دیل پیچ درد طبق معمول می مره گلاویز
او کورم هی زنگ زهی که فنرسای تبریز؟
ساعت نو شام باورید عجیب معده ترکان
گلاب بروت اره نخورده اورا وگردان
یتا قرص واسی اره اورا سرگردان
قطار مستراح درون هی پشتک و برگردان
او شبم باران وارستی هاتو بترکان
خدایا گفتیم ده مرا بلا ملا فونتورکان
می مره گفتیم ان چی کاری بو پسرجان
از ان غلطان ده نما کودن جان تی عمجان
کوجی ذره او رشت دختران ره موردی
اشان بیلاورس عقل و هوش بوردی
اوشان خوشگلی جان ره موردی
الان ترش اناران یتا یتا توخوردی
پایان قسمت اول
شمی سال نو مبارک
ترجمه به فارسی:
پرکشیدم از تهران رفتم به سوی تبریز
نمی دونستم این قصه ی میشه غم انگیز
طبق معمول با دل دردم بودم گلاویز
اون دختر هی زنگ می زد نرسیدی تبریز؟
ساعت نو شام اوردن عجیب معده ترکون
گلاب بروت این ور نخورده اونور برگردون
واسی یه قرص اینور اونور سرگردون
توی مستراح قطار می زدم پشتک و برگردون
اون شبم باران می بارید همچین برتکون
می گفتم به خدا دیگه بلا وملا نفرستون
می گفتم با خودم این چه کاری بود اخه پسر جون
جون عمه ات دیگه از این غلط ها نکن
اگه یکم واسی دختر های رشت میمردی
عقل و هوش از سرشون می بردی
واسه هیکل خوشکل شون میمیردی
الان انارهای ترش رو یکی یکی میخوردی