شعر گیلکی محسن پوراسماعیل

ان همه کالتا کالتا گب زهن
به چوم امون
از چوم دکفتنه!

مردم جان نان نیه
ان سیفانی تنور درون
واویشتن حق نیه!

اخرسری خورشید
مرد رند بازی مره
ان نان سوجانه
تو مانی تی واویشته ذات!

ایتا پلی تاس اب مره هم
نشا ترا شوستن!
...............................................
درشت درشت حرف زدن
به چشم امدن
از چشم افتادن است!
جان مردم نان نیست
در میان این تنور دیوانه
سرخ شدن شدن حق نیست!
در اخر خورشید
با نیرنگ بازی
می سوزاند این نان را
تو می مانی و ذات سوخته ات!

با بزرگ ترین کاسه اب غسال خانه هم
نمی توان ترا شست!