قار
تقدیم به مرحوم سینا مدبرنیا که در این شعر مرا یاری داد
...................................................
واچوكستم ان در اون دیوار
همه کاران تی شین دردسره
تی چومان باز کن مره بدین
مره تی ناز کودنم زجر اوره
کی تره بوگفته بني ، بيشي
تره ان راست راه جی ویزی
مره قار بوکودی بازم که چی
حتمنم خایی بیگی, می نازا نکشی!
واگرد به خانه تا قاطی نوکودم
حجب و حیا ی فراموش نوکودم
بمردم ای وای من ويشتايي جه
بیا گلی جان من بیجا بوکودم
بیا به خانه تی نازه مره بایه
شبان که نیسایی می چوم خاب نایه
بشکفت می دیل از دلواپسی
فندرم ان راهه تا از ره فارسی
تی چوما ندیدنم صوبان زرخ کونم
عسل تی چومان فراموش نکونم
اسمان ان روزان همش ابره کونه
نخایی ان لبچه پر پر بوکنه
اب کشم می روی سحر اشک مره
دخانم خدایی ترا وگردانه
بیا عزیز جان فقط خایم ترا
خایم خداجه ان شب برنگردانه